STORM EN SCHEPEN
 

De "Karin Knorr" in het Dok

 
Als er storm komt betekent dat in Harlingen dat de sasdeuren dichtgaan en dat veel Harlingers 's avonds een rondje bij de havens om maken. Even kijken of het water al over de kade stroomt en dan met de auto door het zoute water rijden. Op Terschelling heeft het gebeuren meer invloed op de gemeenschap. De hele avond en nacht blijven daar velen bij de scanner zitten om berichten op te vangen over schepen die boven de eilanden in moeilijkheden verkeren.  Zijn er berichten over een schip dat een deklast hout heeft verspeeld dan komen de terreinwagens uit de schuur en begint het strandrijden. In de storm onder de lichtflitsen van de Brandaris wordt dan zoveel mogelijk hout op het strand verzameld. Soms ook spoelt er een exotische lading aan. Zoals een vijftien jaar geleden toen een zeecontainer met Taiwanees textiel op het strand aanspoelde. "Do not open" stond er op het douanezegel dat op de container was aangebracht. Toen de container helemaal leeggehaald was door de jutters waren er op Terschelling voor de eerste tien jaren genoeg overhemden en korte broeken.

Maar niet altijd komt de deklast van een door de storm in moeilijkheden geraakt houtschip terecht op de stranden van de Waddeneilanden. Een coastertje dat boven Terschelling voer, op weg naar Groot-Brittannië begon tijdens een storm in december 1987 slagzij te maken doordat de deklast begon te schuiven. Het was de "Karin Knorr". Een goed onderhouden dertig jaar oud schip dat als thuishaven Elsfleth(Duitsland) had. De bemanning van het schip hield het hoofd koel en de kapitein besloot de koers te verleggen naar de haven van Harlingen.  Hier aangekomen moest bij Repko(voorheen SSM) aan het Dok de deklast van de "Karin Knorr" geheel gelost worden alvorens deze opnieuw kon worden gestouwd. Een lastig en niet ongevaarlijk karwei. Begon men aan stuurboordzijde dan bestond het gevaar dat de slagzij alleen maar zou toenemen.  De pakken hout aan bakboordzijde losmaken betekende dat, dat de daarboven liggende pakken alsnog konden beginnen te schuiven. De medewerkers van Repko slaagden erin de deklast van het coastertje uiteindelijk op de wal te krijgen. Nadat het hout vervolgens weer goed op  het dek was gelegd kon de "Karin Knorr" de volgende dag vanuit Harlingen zijn reis naar Engeland hervatten.

Een foto uit een oude Leeuwarder Krant van 1962. Een echt stormjaar. Mannen van de havenbedrijven maken de coupure naar het rangeerterrein dicht. Aan de kade ligt de BEIJERLAND.

Tijdens de Noord Westerstorm op 3 november 2006 raakte bij scheepswerf VOLHARDING het nieuwbouwschip W O TSJOCH op drift en raakte vast op het talud tegenover de werf. Het achterschip kwam op de kade van Vermillion te liggen.

Met veel bodemschade werd het schip een paar dagen later weer vlot gebracht.

 
De MARIA met slagzij in HARLINGEN  
 




Drie fotos van de Deense coaster "Maria" die in oktober 1993 naar Harlingen kwam met zwaar slagzij. De "Maria" was met cokes op weg van IJmuiden naar de Deense haven Aalborg. Boven Vlieland begon de lading te schuiven en maakte het schip zwaar slagzij. Men besloot naar Harlingen te varen. In de Industriehaven werd de lading cokes gedeeltelijk gelost door de kraan van het Harlinger Overslag en Veembedrijf. Toen het schip weer recht lag werd ze opnieuw geladen en kon ze haar reis naar Aalborg vervolgen.
 
De LINDA BUCK op het strand van Terschelling.
 

Iedereen die wel eens op Terschelling is geweest kent dit beeld. Het Noordzeestrand, de duinen en de ruisende branding. Buiten de kustlijn westelijk van het eiland liggen de Terschellinger Gronden. Het zijn deze zandbanken en het Noordzeestrand waar door de eeuwen heen al vele schepen hun laatste rustplaats hebben gevonden. Vele schepen zijn ook met moeite behouden vaak door immense inspanningen van de eilanders die op de bergingsschepen voeren.  Zo'n schip was de LINDA BUCK. Een Duits ro-ro schip dat op 21 februari 1993 als gevolg van een defecte stuurinstallatie op het Terschellinger strand terecht kwam.

Een zware storm bracht die dag vele schepen op de Noordzee in gevaar.  Een hoge golf had  het voorste raam van de stuurhut kapot geslagen. Daardoor was de besturing van het schip vernield en de hoofdmotor was uitgevallen. Door de storm dreef het stuurloze schip in de richting van het Terschellinger strand. Op de foto hierboven is te zien hoe een helikopter de gehele zeskoppige bemanning van boord haalt. Tussen paal 17 en paal 18, op de hoogte van Oosterend, kwam het schip vast te zitten.   


Op maandag 21 februari om ongeveer vijf uur raakte de LINDA BUCK vast op het strand. Vele toeschouwers kwamen het vastgeraakte schip van dichtbij bekijken. Toeristen te voet en de Terschellingers met hun Landrovers en andere terreinwagens.
 
Op 26 februari, ongeveer half één 's nachts, werd de LINDA BUCK weer vlot gebracht. Op onderstaande foto is rechts vaag nog de sleepboot te zien die de LINDA BUCK van het strand had getrokken.
 
 De ARGO-T
 

Deze mooie foto's van de ARGO-T kreeg ik van Jan van der Mei Hij heeft op deze coaster gevaren. De ARGO-T was één van de laatste oude Nederlandse kustvaarders die nog in de Europses wateren voer. Er ziin nog plannen geweest om hem te restaureren maar hij is uiteindelijk tot zinken gebracht bij Jupiter Inlet,Florida. Coastertjes als de ARGO-T verdienden hun geld nog met het vervoeren van stortgoed. Zijn laad bomen had hij niet meer nodig






"Wie wat worden wil trekke het zeegat uit" zei men vroeger. Wie goed kan leren gaat naar de Zeevaartschool en haalt een diploma en dan naar de grote vaart.  Carriere maken en als de vrouw het goed vindt nog een paar jaar varen en dan een baan op de wal. De kleine kustvaart was meer voor de avonturiers. In de zestiger jaren ging het soms zo. Je werd gebeld en direkt moest je op de trein stappen naar een klein haventje in Noord-Duitsland. Daar lag een coastertje te wachten. Geen tijd meer om afscheid te nemen. Toch maar even "naar Moeke belle" die bij Frisia spekjes zat in te pakken. "Over een half jaar bin ik terug moeke".  "Nou ik sien die wel weer, voorsichtig nou?" En dan naar zee. 
En dan hieronder een mooie foto van de Zuiderhaven. De TANJA HOLWERDA (ex-KROONBORG) ligt bij de werf. Op de voorgrond ligt de kleine MARTJE1. (de" kleine meid" zoals de hellingploeg haar noemde) Met deze sleepbootjes werden de schepen voor de sleephelling gevaren en dan werden ze erop gehesen. De foto is gemaakt in de tachtiger jaren. De Zuiderhaven was toen nog een levendig deel van de stad.

De KROONBORG van Wagenborg.

 
De Ecuador
 

Op 29 februari 1956 raakte het Zweedse vracht en passagiersschip ECUADOR vast op de Westergronden tussen Vlieland en Terschelling. Pogingen van de sleepboot HOLLAND om haar vlot  te trekken mislukten en later brak ze in tweeën.  Het schip is in de loop der jaren weggezakt in het zand.

De zusterschepen van de ECUADOR.

De zee is groot en ik ben klein.